|
|||
 |
|||
|
|
|||
Łysa Góra. Parafia pw. NMP Nieustającej PomocyW Maryjnej Wspólnocie
Gdyby istniał jakiś status "medium", coś pośredniego między wioską a miastem, to wzorcowym przykładem owego miasta-wioski mogłaby być Łysa Góra. Położona między Tarnowem a Brzeskiem, nieopodal trasy E-4, z daleka wita przybysza dużymi blokami mieszkalnymi. Jadąc w głąb znajdujemy: Zakład Produkcyjny Ceramiki Artystycznej, Zespół Szkół Technicznych, ogólniak z internatem, gimnazjum. Całości miejskiego "wyposażenia" dopełnia dostojny kościół parafialny, stojący na górze, z wyraźnymi emblementami ceramicznych zdobień. Ale świątynię "wypalono" nie tyle z ceramiki, co z żarliwej wiary miejscowych ludzi.
Wspólnotę można by określić mianem "maryjnej". Żywy jest w niej bowiem kult Matki Bożej, Patronki parafii. Daje tu o sobie znać także promieniowanie maryjnej groty z Porąbki Uszewskiej, w której łysogórzanie długo się modlili i do której nadal chętnie zaglądają. Pobożność maryjna łączy się z pasyjną i eucharystyczną-w Roku Eucharystii wzrosła liczba przyjmowanych Komunii św., a dwaj nadzwyczajni szafarze Eucharystii w każdą niedzielę i święta nawiedzają wielu chorych i starszych parafian. W Łysej Górze istnieje dużo organizacji i stowarzyszeń religijnych, m. in. : AK, KSM, rada duszpasterska; róże różańcowe wspierają misje modlitwą i ofiarą, z wymierną pomocą potrzebującym śpieszy Caritas parafialna. Jak na wspólnotę maryjną przystało, wierni wszystkie swe sprawy, życiowe radości, nadzieje i bolączki, powierzają Maryi nieustannie pomagać gotowej. Ks. Marian Wikar
Zdaniem proboszcza Chciałbym, żeby parafia była żywą cząstką Kościoła, gdzie wszyscy czuliby się jak jedna rodzina; aby wierni byli coraz bardziej odpowiedzialni za życie swej wspólnoty, chętnie odpowiadali na propozycje duszpasterskie, odważnie i zadecydowanie świadczyli o Chrystusie. Coraz więcej jest dziś ludzi ubogich nie tylko materialnie, ale i duchowo. Niesienie im pomocy jest naszym obowiązkiem. Cieszę się, że praktycznie każde wołanie o pomoc znajduje zrozumienie i oddźwięk wśród wiernych. Naszą wielką troską jest młodzież, która wymaga dziś szczególnej ochrony przed różnorakimi zagrożeniami. Jak dotąd młodzi w parafii pięknie angażują się w życie Kościoła, biorą udział w nabożeństwach stanowych i modlitewnych dniach skupienia, aktywnie włączają się w liturgię-młodzieńcy, także ci, którzy są już studentami, przyjeżdżając do parafii, chętnie stają przy ołtarzu, by czytać słowo Boże. Napawa to radością i nadzieją. Zapraszamy Msze św. |
|||||||
Od czasów powstania miejscowości jedynym, co się tu nie zmieniło jest wiara. 
Od zarania dziejów Łysej Góry, to jest od XIV wieku, jedynym, co się tu nie zmieniło jest wiara. To ona sprawiła, że ludzie z początkiem ubiegłego stulecia zapragnęli mieć własny dom modlitwy. Przez wieki uczęszczali do pobliskiej Porąbki Uszewskiej. W 1918 roku w Łysej Górze powstaje kaplica i ośrodek duszpasterski. W roku 1925 jest już nowy duży kościół i status samodzielnej parafii. Wspólnota liczy niewiele ponad 1500 wiernych. Ludzie pracują w miejscowym zakładzie ceramicznym, szukają zajęcia w Tarnowie czy Brzesku, a niektórzy nawet za granicą kraju; dla wielu źródłem utrzymania jest ziemia. Odpowiedzią na wyzwania niełatwego czasu jest międzyludzka solidarność, której nie brakuje w łysogórskiej wspólnocie wiary. 
Ur. 8 lipca 1954 r., w Sanoku, pochodzi z Limanowej-Sowlin. Święcenia kapłańskie przyjął w 1981 r. Posługiwał w Chomranicach, Chorzelowie, Kamienicy, Iwkowej, Szachtowej (jako proboszcz). Od roku 1999 proboszczuje w Łysej Górze. W pracy duszpasterskiej pomaga mu wikariusz, ks. Mariusz Mikołajczyk. 
